Welke beeldsequenties worden bedoeld?

Beeldsequenties is een verzameling van scenes, en je kan het vergelijken met de hoofdstukken uit een boek. De scenes zijn de zinnen en de shots zijn de alinea's. Met 'die paar onvergetelijke beeldsequenties' worden de beste beeldsequenties uit Riefenstahl's films bedoeld. Dit is echter eerder een persoonlijke mening. Wel zijn er een paar sequenties die expliciet op internet worden genoemd. Dit zijn:

• De sequence van het schoonspringen van de heren in Olympia, waarin de combinatie van muziek en beeld opvalt en de liefde van Riefenstahl voor het menselijk lichaam naar voren komt.   

• De openings sequence van Triumph des Willens waarin je de schaduw van het vliegtuig ziet. In dit vliegtuig zit Hitler, en het beeld de bewegende schaduw is minutenlang in beeld.  

Hoe wist ze haar films bij een groot publiek populair te maken?

Triumph des Willens was een geliefde film, vooral in Nazi-Duitsland. Toen was het populair door de status die Hitler in de film heeft. Hij wordt geprezen en verheerlijkt, en dat was precies waar Nazi-Duitsland wilde. Tegenwoordig is Triumph des Willens, en andere bekende werken van Riefenstahl, ook nog onder een groot publiek populair. Dit komt door de vernieuwingen die voor het eerst verschenen in haar films. Ondanks de kritiek zagen veel andere mensen dit toch als een grote stap in de filmindustrie.

Verder is het de combinatie van nationaal-socialisme, dit zijn aanhangers van de nazi's, en kunst die Leni Riefenstahl samenvoegt in haar films. Dit terwijl deze twee aspecten toch tegenstrijdige associaties oproep. Bij nationaal-socialisme denk je aan de oorlog, fascisme, discriminatie en onderdrukking, terwijl je bij kunst denkt aan democratie, vrijheid en verlichting. Ze liet door haar films zien wat voor grote kwaliteiten als cineaste ze had, ze combineerde nationaal-socialisme en kunst en haar slimme filmtechnieken maakte haar origineel en opvallend. Hierdoor viel haar films bij een groot publiek in de smaak.

Wat is hun punt?

'Hun' slaat terug op de criticasters, onder andere Jurriën Rood en Judith Thurman. Ze hebben twee duidelijke meningen:

• Triumph des Willens is langdradig, daardoor na een bepaalde tijd niet meer boeiend en zelfs saai.
• Triumph des Willens bevat geen vernieuwende elementen, maar juist kopieën van al eerder uitgevonden filmtechnische innovaties. 

Pieter Steinz bedoeld met dat ze 'een punt hebben', hij het wel met de criticasters eens is. 

Wie is Judith Thurman en wat vindt zij van Riefenstahl?

 


Judith Thurman is schrijfster en producer. Ook zij, net als Jurriën Rood, bekritiseerd het werk van Riefenstahl. Ze vindt het eentonig, dat het vaak in herhaling en langdradig is. Volgens haar zijn er veel mensen die laaiend zijn over de film, maar daarvan zijn er maar weinig mensen die daadwerkelijk de hele film hebben gezien van in totaal ongeveer 3,5 uur. Ze betwijfeld dit omdat, wanneer je de film niet in zijn geheel hebt gezien, ze vindt dat je hem niet eerlijk kan beoordelen  Wanneer je alles zou hebben gezien, zou je als kijker erachter zijn gekomen dat de film niet meer boeiend en van lange duur is.

Wat is mutatis mutandis?

Mutatis mutandis betekent letterlijk: 'nadat veranderd is wat veranderd moet worden' .Volgens Jurriën Rood heeft Riefenstahl dus aspecten van Duitse expressionisten gekopieerd, en alleen het gene wat veranderd moest worden, verandert zodat het klopte en in de juiste context was.  

Wie is Jurriën Rood?

Jurriën Rood is een scenarioschrijver, filmregisseur en filosoof. Hij vond Riefenstahl helemaal niet zo geweldig als andere mensen haar vonden. Haar filmtechnische innovaties waren niet vernieuwend, maar had ze volgens Rood van Eisenstein en andere belangrijke filmmakers overgenomen. Haar shots waren cliché en Rood vindt haar 'een van de meest overschatte regisseurs van de vorige eeuw, een imitator met een grote mond.'. Hij vind de film te lang duren, er zijn te veel opsommingen en ze valt in herhaling. Ook is volgens hem de fotokwaliteit van Triumph des Willens een grote tegenvaller, en ze maakt geen gebruik van een bijzondere kadrering en de film is niet opwindend.

Wat is een backlash?

Een backlash is een reactie, een tegenwerking op de film Triumph des Willens. Door de Amerikaans regisseur Frank Capra werd deze reactie genaamd, genaamd Why We Fight. Stukjes van Triumph des Willens werden gekopieerd en zo neergezet dat ze juist de geallieerden steunden, in plaats van Hitler machtiger lieten lijken. Deze film was in opdracht gemaakt van de Amerikaanse regering, in de tweede wereldoorlog. Frank Capra reageerde op Triumph des Willens dat het "geen geweer afschoot, geen bommen wierp. Maar gebruikt werd als psychologisch wapen om de wil tot verzet te vernietigen, waardoor het net zo dodelijk was". Dit citaat komt uit 'Origins of Documentary film: Leni Riefenstahl'.