Riefenstahl
was al vanaf haar tijd als danseres gefascineerd door het menselijk lichaam. In de film Olympia ging het haar
dus ook niet zo zeer om de sporten, medailles of de sportprestaties. Het ging
haar om de schoonheid van het lichaam van de sporters, en de wil tot uiterste
krachtinspanning. In Olympia ligt de nadruk dus op kracht, schoonheid, het pure
en het Griekse schoonheidsideaal. Riefenstahl
legde deze nadruk door slowmotion shots te gebruiken, maar ook door de camera
van onder een sporter te laten filmen waardoor de sporter groter en machtiger
leek. Ook zorgde ze er voor dat de kijker een beter beeld van de snelheid van
de sporters kregen. Tegenwoordig zie je vaak dat de camera sneller beweegt dan
bijvoorbeeld de wielrenners, maar bij Olympia halen de wielrenners de camera in
waardoor de snelheid, en dus de kracht van de mens, beter overkomt. Verder
zoomt ze ook in op gespierde lichaamsdelen.
